قیدارالنبی(ع)

یكی از علمای متعهد می گفت : یه دكتر اصفهانی ، ساكن مشهد بود ، یه روز اومد پیش من و گفت : آقا ! این گره ها تو كار منه . دقت كردم دیدم زندگیش پر از مشكلات عجیبه ، بهش گفتم : شما با پدر و مادرت رابطه ات چه طوریه ؟!
گفت : پدرم كه فوت شده ، مادرم زنده است ، من اینجا جراح فلان بیمارستان هستم ، نمی رسم كه زیاد بهش سر بزنم ، هر چند وقت یه بار تلفنی تماس می گیرم .

گفتم : مادرت از تو راضیه ؟
گفت : راضیه ولی به هر حال به خاطر اینكه كم به دیدنش می رم ، یه خورده دلخوره .

گفتم : من یه چیزی بهت می گم ، یه نصیحت بهت می كنم ، اگر این توصیه رو عمل كردی و این گره كوری كه توی كارت هست باز نشد ، بیا به من بگو من عبا و عمامه ام رو می زارم كنار ، دیگه هم منبر نمی رم ! اگر هم باز شد ، باز هم بیا به من بگو تا من به مردم بگم !

گفت : چكار كنم ؟!
گفتم : همین امروز پا می شی می ری اصفهان ، دست مادرت رو می بوسی ، بعد هم پاهای مادرت رو می بوسی ، این قدر نسبت به ایشون محبت و رافت به خرج می دی تا بگه آقا ! من ازت راضیه ، راضیه ، راضی ام !! وقتی احساس كردی قلبش واقعاً نسبت به تو لطیف شده ، بگو : مادر من یه گره كوری توی كارم دارم ، تو برام دعا كن .

می گفت : این آقای دكتر ، یه نگاهی به من كرد و گفت : آقا ! شما چی می گید ؟!
گفتم : شما برو امتحان كن . رفت ، بعد از یه مدتی اومد پیش من ، گفت : آقا ! این كار رو كردم ، گره كورم باز شد !

این قدر به من و امثال من و . . . التماس دعا نگید . التماس دعا به هم دیگه گفتن خوبه ، اما دعای اصلی كه بخواد گره كورت رو باز كنه ، دست مادر و پدرته ، اونها باید دعا كنن .

حجت الاسلام سید محمد انجوی نژاد
سخنرانی حقوق والدین